خانه اي خواهم ساخت

آسمانش آبي

باز باشد همه پنجره هايش به پذيرايي نور

ساحت باغچه اش پر ز نسيم

حوض ماهي پر آب

قامت پاك درختانش سبز

وتو راخواهم خواند كه در اين خانه كنارم باشي

سينه آينه تصوير تو را مي جويد

كه درآيي چون نور

تو بدين خانه بيا

در خيابان اميد

نبش ميدان صبوري

آن جا

خانه اي خواهي يافت

سر در خانه چراغي روشن

روي سكويش گلدان گلي

دردل خانه اجاقي دلگرم

با حضورتودراين خانه چه جشني برپاست

آسمان شب اين خانه پرازچشمك ومهتاب ونسيم

ناودانش پر موسيقي آب

اي سرآغاز اميد

توبدين خانه درآ

من به ديدار تو مي انديشم

وبه آرامش بودن با تو...

سمیرا خانوم ((خوش آمدی))

زندگی زیباست*** اما بدون غم

        واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا می دم

                                                         آخه تو رنگ چشات هیبت دنیا رو دیدم

        توی هفتا آسمون تو تک ستاره منی

                                                         به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمی دم

در گذرگاه زمان

خیمه شب بازی دهر

روزها با تلخی و شیرینی خود میگذرند

 عشقها میمیرند

رنگها رنگ دگر میگیرند

و فقط خاطره ها

چه شیرین و چه تلخ

دست ناخورده بجا می مانند

یلدا شب دلتنگی و تنهایی
پائيز..... ای تنها گل هميشه بهارم...
پائيز .... ای همسفر شبهای گمگشته ام
پائيز ..... ای تنها فصل نوشتن...
پائيزم... بی تو پس از يلدا چه کنم....
بی تو دفتر شعرم پر از تنهايی...
بی تو من مسافر تنهای رفتن....
به من بگو: بی تو با پس کوچه های بارانی چه کنم...؟
پائيزم.... ای تازه تر از هميشه...
پائيزم.... ای نشسته بر پر مرغان نگاهم...
پائيزم.... بی تو من بی شب و بی شمع و بی ترانه ....
بی تو اما بيادت سبز تر از هميشه آبی تر از فردا جاری تر از دريا من ترانه خواهم گفت.....
بايد می نوشتم همه هق هق تنهائی ات را......
مرا بياد داشته باش ای که در دل داری هوای رفتن...